ماه شعبان
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شَعبان یا شَعبانُ المُعَظَّم هشتمین ماه از ماههای سال
هجری قمری است که میان
رجب و
رمضان قرار دارد. در منابع اسلامی این ماه از ماههای مبارک و پرفضیلت دانسته شده و در آن به عبادتهایی مانند روزه، دعا، صدقه و استغفار توصیه شده است. در روایات اسلامی از شعبان با عنوان «ماه پیامبر اسلام» یاد شده و اعمال عبادی در این ماه مقدمهای برای ورود به ماه مبارک رمضان به شمار آمده است. در منابع فقه اسلامی از ماه شعبان در بابهای گوناگون فقهی یاد شده است، برخی احکام مرتبط با روزههای مستحبی و همچنین ثبوت ماه رمضان نیز با این ماه ارتباط دارد.
[ویرایش]
واژه شعبان از ریشه «شَعَب» گرفته شده است که به معنای پراکنده شدن و منشعب شدن است. گفته شده است که این نام به سبب افزایش و گسترش روزی مؤمنان یا پراکنده شدن مردم برای طلب آب و روزی در این ماه بوده است. در روایات اسلامی نیز آمده است که شعبان به دلیل فزونی یافتن خیر و برکت در آن، به این نام خوانده شده است.
[ویرایش]
ماه شعبان در روایات اسلامی ماهی پربرکت و سرشار از رحمت الهی معرفی شده است.
پیامبر اسلام این ماه را ماه خود دانسته و مسلمانان را به عبادت بیشتر در آن دعوت کرده است. در روایتی از
امام علی علیه السلام نقل شده است که هر کس در ماه شعبان برای تقرب به خدا و جلب محبت پیامبر روزه بگیرد، مشمول رحمت الهی خواهد شد. از دیدگاه اخلاقی و عرفانی نیز این ماه زمان آمادگی معنوی برای ورود به ماه رمضان دانسته شده است. از مهمترین شبهای این ماه شب نیمه شعبان است که به مناسبت ولادت
امام مهدی از شبهای بسیار با فضیلت در فرهنگ اسلامی به شمار میرود.
[ویرایش]
ماه شعبان دارای مناسبتهای مهمی در تاریخ اسلام است که بسیاری از آنها به اعیاد شعبانیه مشهورند، از جمله:
۳ شعبان سال ۴ هجری: ولادت
امام حسین۴ شعبان سال ۲۶ هجری: ولادت
حضرت عباس۵ شعبان سال ۳۸ هجری: ولادت
امام سجاد۱۱ شعبان سال ۳۳ هجری: ولادت
حضرت علیاکبر۱۵ شعبان سال ۲۵۵ هجری: ولادت
امام مهدی۳ شعبان سال ۶۰ هجری: ورود امام حسین به مکه
