کوثر
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
کوثر واژهای قرآنی و از القاب
حضرت فاطمه زهرا و بهمعنای «خیر فراوان» است که یک بار در قرآن کریم؛
سوره کوثر آمده است.
[ویرایش]
درباره مصداق و تفسیر «کوثر» دیدگاههای متعددی میان مفسران مطرح شده و مواردی چون نهر یا حوض بهشتی، اسلام، نبوت، قرآن، علم و حکمت، شفاعت، کثرت پیروان و فراوانی نسل بهعنوان مصادیق آن ذکر شده است؛ در این میان، شیخ طبرسی در
مجمعالبیان این دیدگاهها را قابل جمع دانسته و کوثر را بهمعنای خیر کثیر در دنیا و آخرت تفسیر کرده است، در حالی که
فخر رازی تفسیر آن را به رودی در بهشت مشهور و مستفیض دانستهاند. همچنین
علامه طباطبایی «کوثر» را ناظر به کثرت ذریه پیامبر و سازگار با مفهوم «ابتر» در آیه پایانی سوره ارزیابی کرده است و مفسران عرفانی و فلسفی همچون
ابنعربی کوثر را به نهر بهشتی و معرفت توحید در پرتو وحدت تفسیر کرده و
ملاصدرا نیز آن را در ظاهر به آب و در باطن به علم و حقیقت معرفت نسبت دادهاند.
[ویرایش]
به نظر مفسران شیعه، مقصود از کوثر در سوره کوثر، حضرت زهرا است؛ زیرا در مقابل طعنه
عاص بن وائل که پیامبر را «ابتر» (بینسل) میخواند، خداوند از طریق حضرت فاطمه ذریه و فرزندان بسیاری به پیامبر عطا کرد. برخی مفسران شش وجه برای کوثر ذکر کردهاند: قرآن، علم و عمل، نبوت، شرافت دنیا و آخرت، و ذریه طیبه از حضرت زهرا. همچنین یادآور شدهاند که پس از
واقعه کربلا و شهادت فرزندان
اهلبیت، خداوند وعده خود را محقق ساخت و نسل آن حضرت را در جهان گسترش داد.
شهید سید علی خامنهای نیز کوثر را به حضرت فاطمه زهرا تأویل کرده و آن را مصداق خیر کثیری دانسته که سرچشمه برکات مستمر در امت اسلامی است.